«««««می‌بهـا🍷»»»»»

غزل نمره ۴۴۷

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

بيا با ما مورز اين کينه داری

که حق صحبت ديرينه داری

نصيحت گوش کن کاين در بسی به

از آن گوهر که در گنجينه داری

به فرياد خمار مفلسان رس

خدا را گر می دوشينه داری

وليکن کی نمايی رخ به رندان

تو کز خورشيد و مه آيينه داری

بد رندان مگو ای شيخ و هش دار

که با حکم خدایی کينه داری

نمی‌ترسی ز آه آتشينم

تو دانی خرقه‌ی پشمينه داری

نديدم خوشتر از شعر تو حافظ

به قرآنی که اندر سينه داری