«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۲۲۵

مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان

ساقی حديث سرو و گل و لاله می‌رود

وين بحث با ثلاثه‌ی غساله می‌رود

می ده که نوعروس (سخن) چمن حد حسن يافت

کار اين زمان ز صنعت دلاله می‌رود

باد بهار می‌وزد از (بوستان) گلستان شاه

و از ژاله باده در قدح لاله می‌رود

خوی‌کرده می‌خرامد و بر عارض سمن

از رشک روی او عرق ژاله می‌رود

از ره مرو به عشوه‌ی دنيا که اين عجوز

مکاره می‌نشيند و (مختاله) محتاله می‌رود

آن چشم جادوانه‌ی عابدفريب بين

کش کاروان سحر ز دنباله می‌رود

طی مکان ببين و زمان در سلوک شعر

کاين طفل يک شبه ره يک ساله می‌رود

شکرشکن شوند همه طوطيان هند

زين قند پارسی که به بنگاله می‌رود

حافظ ز شوق (صحبت) مجلس سلطان غياث دين

غافل (خامش) مشو که کار تو از ناله می‌رود