«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۰۲

فاعلاتن مفاعلن فعلن

خوش خبر باشی ای نسيم شمال

که (کی) به ما می‌رسد زمان وصال

قصة العشق لاانفصام لها

فُصِمَت‌ هاهُنا لسان (مقال) القال

ما لسلمی و من بذی سَلَمٍ؟

اين جيراننا و کيف الحال؟

عفتِ الدّار بعد عافية

فاسالوا حالها عن الاطلال

فی کمال الجمال نلت مُنی

صرف الله عنک عينَ کمال

يا بريد الحمی حماک الله

مرحبا مرحبا تعال تعال

عرصه‌ی بزمگاه خالی ماند

از حريفان و (رطل) جام مالامال

سايه افکند حاليا شب هجر

تا چه بازند شب‌روان خيال

ترک ما سوی کس نمی‌نگرد

آه (وه) از اين کبريا و جاه و جلال

حافظا عشق و صابری تا چند؟

ناله‌ی عاشقان خوش است بنال