«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۸۰

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گويم

که من دلشده اين ره نه به خود می‌پويم

در پس آينه طوطی‌صفتم داشته‌اند

آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گويم

من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هست

که از آن دست که می‌پروردم می‌رويم

دوستان عيب من بیدل حيران مکنيد

گوهری دارم و صاحب‌نظری می‌جويم

گر چه با دلق ملمع می گلگون عيب است

مکنم عيب کز او رنگ ريا می‌شويم

خنده و گريه‌ی عشاق ز جایی دگر است

می‌سرايم به شب و وقت سحر می‌مويم

حافظم گفت که خاک در ميخانه مبوی

گو مکن عيب که من مشک ختن می‌بويم