«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۷۵

مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان

صوفی بيا که خرقه‌ی سالوس برکشيم

وين نقش زرق را خط بطلان به سر کشيم

نذر و فتوح صومعه در وجه می نهيم

دلق ريا به آب خرابات برکشيم

بيرون جهيم سرخوش و از بزم مدعی

غارت کنيم باده و شاهد به بر کشيم

عشرت کنيم ور نه به حسرت کشندمان

روزی که رخت جان به جهانی دگر کشيم

سر خدا که در تتق غيب منزوی‌ست

مستانه‌اش نقاب ز رخسار برکشيم

فردا اگر نه روضه‌ی رضوان به ما دهند

غلمان ز روضه و حور ز جنت به درکشيم

کو جلوه‌ای ز ابروی او تا چو ماه نو

گوی سپهر در خم چوگان زر کشيم

حافظ نه حد ماست چنين لاف‌ها زدن

پای از گليم خويش چرا بيشتر کشيم؟