«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۸۴

مفعول و فاعلاتن مفعول و فاعلاتن

می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

هجران بلای ما شد يا رب بلا بگردان

مه جلوه می‌نمايد بر سبزخنگ گردون

تا او به سر درآيد بر رخش پا بگردان

مرغول را برافشان يعنی به رغم سنبل

گرد چمن بخوری همچون صبا بگردان

يغمای عقل و دين را بيرون خرام سرمست

در سر کلاه بشکن در بر قبا بگردان

ای نور چشم مستان در عين انتظارم

چنگ حزين و جامی بنواز يا بگردان

دوران همی‌نويسد بر عارضش خطی خوش

يارب نوشته‌ی بد از يار ما بگردان

حافظ ز خوبرويان بختت جز اين قدر نيست

گر نيستت رضایی حکم قضا بگردان