«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۲۶

از خون دل نوشتم نزديک دوست نامه

اني رايت دهرا من هجرک القيامه

دارم من از فراقش در ديده صد علامت

ليست دموع عيني هذا لنا العلامه

هر چند کآزمودم از وی نبود سودم

من جرب المجرب حلت به الندامه

پرسيدم از طبيبی احوال دوست گفتا

في بعدها عذاب في قربها السلامه

گفتم ملامت آيد گر گرد دوست گردم

و الله ما راينا حبا بلا ملامه

حافظ چو طالب آمد جامی به جان شيرين

حتي يذوق منه کاسا من الکرامه