من دلم روشن است. روزى تو از راه میرسی، و كوچه بوى عطر تو را مى‌گيرد. ديوارها گُل مى‌دهند، پنجره‌ها عاشق مى‌شوند، و خانه‌ام خوشبخت! آن روز براى تمام خستگى‌هايم، يک صندلى روبه‌روى تو كافیست …