«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۰۲

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

نکته‌ای دلکش بگويم خال آن مه‌رو ببين

عقل و جان را بسته‌ی زنجير آن گيسو ببين

عيب دل کردم که وحشی‌وضع و هرجایی مباش

گفت چشم شيرگير و غنج آن آهو ببين

حلقه‌ی زلفش تماشاخانه‌ی باد صباست

جان صد صاحب دل آن جا بسته‌ی يک مو ببين

عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند

ای ملامتگو خدا را رو مبين آن رو ببين

زلف دل‌دزدش صبا را بند بر گردن نهاد

با هواداران رهرو حيله‌ی هندو ببين

اين که من در جستجوی او ز خود فارغ شدم

کس نديده‌ست و نبيند مثلش از هر سو ببين

حافظ ار در گوشه‌ی محراب می‌نالد رواست

ای نصيحتگو خدا را آن خم ابرو ببين

از مراد شاه منصور ای فلک سر برمتاب

تيزی شمشير بنگر قوت بازو ببين