21 دقیقه
1399/1/7
توضیحات
اپیزود چهارم پیرامون جمله معروف ژان پل سارتر است؛ جمله ای که او گفت اما ویلما رادولف آن را زیست. این اپیزود از انسانک را تقدیم می‌کنم به تمام زنان و مردانی که در این روزها رنجور و دردمند از ویروس کرونا هستند.
تصاویر و ویدیو ویلما را می‌توانید در وب سایت انسانک ببینید:
https://ensanak.com
Hosted on SHENOTO
اپیزودهای محبوب این پادکست
چهل و چهار: طاغوت سوم
پادکست فارسی انسانک | Ensanak
پادکست فارسی انسانک | Ensanakاپیزود 49
46 دقیقه
1401/9/23
اپیزود شصت - خیال مشترکپادکست فارسی انسانک | Ensanak
پادکست فارسی انسانک | Ensanakاپیزود 66
39 دقیقه
1405/2/16
چهل و هشتم: آفرینپادکست فارسی انسانک | Ensanak
پادکست فارسی انسانک | Ensanakاپیزود 54
22 دقیقه
1403/1/2
چهل و شش: آیین درخت گردوپادکست فارسی انسانک | Ensanak
پادکست فارسی انسانک | Ensanakاپیزود 52
39 دقیقه
1402/3/12
اپیزود پانزدهم: 52 هرتزپادکست فارسی انسانک | Ensanak
پادکست فارسی انسانک | Ensanakاپیزود 17
33 دقیقه
1399/4/15