«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۴۷۶

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن

نسيم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی

گذر به کوی فلان کن در آن زمان که تو دانی

تو پيک خلوت رازی و ديده بر سر راهت

به مردمی نه به فرمان چنان بران که تو دانی

بگو که جان عزيزم ز دست رفت خدا را

ز لعل روح‌فزايش ببخش آن که تو دانی

خيال تيغ تو با ما حديث تشنه و آب است

اسير خويش گرفتی بکش چنان که تو دانی

اميد در کمر زرکشت چگونه ببندم

دقيقه‌ای‌ست نگارا در آن ميان که تو دانی

من اين حروف نوشتم چنان که غير ندانست

تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی

يکی‌ست ترکی و تازی در اين معامله حافظ

حديث عشق بيان کن به هر زبان که تو دانی